deyiş

sesinin buğusu damlıyor kadehten kadın
ondan beyazlıyor rakı
üç şarkının her biri tek kadın
iki dizede bir gözlerin
şarkı arası kahkaha
yağmur arası güneş gibi içinden alaimisema geçiyor
çığlık çığlığa susuyor kuşlar
sesinin içinde inleyip söyleyenler hep hamuşan
ey kadın
sen lâl döküp lâl edensin
sen daha hala uzaklara bakansın
sesinin ucuna bak da
yanmışlar bir daha yansın
hû

deyiş

beni bir zamanlar sevdiğini söyle bana
daha çok işe yarar
ya da benim seni sevdiğimi vur yüzüme
istediğin kadar
saçlarını şöyle savurup kokusunu gönder veya
bana en büyük zarar
bir katren bir ömre değdi
yokluğun neye yarar

-a'çün-

çok üzüldük bazen
bozuntuya vermedik
şarkılar söyledik or'da bur'da
yürüdük bilmediğimiz yerlere
adını gördük bir yerlerde
duyduk birşeyler olmuş
ölelim dedik ölemedik
ölmemiş gibi yaptık
gömmediler zaten
şarkılar söyledik
zinhar anmadık adını
nisan gitti
şarkı bitti
kimseye çaktırmadık
sen uyursun en fazla
yüzbin kalorinin ertesi
gece ne şarkılara çıkar
duymazsın
ölürüz de uyumuş gibi yaparız
hamdüsenalar olsun
hû

ebced

öyle bildik pirden
taş üstüne taş yağsa elden
ses etmedik
dostun bir tek gülü vurdu bizi
onda da lal eyledik dili
çok acıdı içimiz
kaçıp masadan
helada ağladık sessiz sedasız
ille
dostun
bir tek gülü
ki ne gül
yaralar bizi
ki ses etmeyiz
ki dostun gönlü şen ola
bayram ola
olmamış yar bayram ola
derdimiz dert ola
aleme seyran ola
abdal gönle değmişliğin
ağyar dile sükūn ola
nisanın ortasında
düşen tek damla yağmur
benim gözüme düşmüş
hayr ola ceylan
hayr ola

deyiş

ben senden ne çok kaçtım kadın
ne çok kaçtım
gözünden sesinden kahkahandan
adından renginden
ne yerleri terkettim
ne yerleri boş verdim.
seni görmek için tutuştuğumda
seni görmekten nasıl korktum
ben kendimden geçtim kadın
eşimden dostumdan muhabbetimden geçtim
senden geçtim
sandım kadın
geçmemişim

delilerle veliler III

düştüm dizlerim kanadı hep
üçle beşi çarpıp yedi buldum
sabah yattım akşam kalktım
cenaze var dediler göbek attım
tamamı farsi bir şiirde hüngür hüngür ağladım
kedilere havladım itlere miyavladım
yastığı örtüp üzerime yorgana koydum başımı
donumu pantolonun üzerine giyip uçup gittim pencereden
düştüm
dizlerim kanadı hep
üçle beşi çarpıp belamı buldum
sabah içtim akşam ağladım
cenazeme yetişemedim yatsıya kaldım
farsi bir deyişte semaya durdum
kediler tırmaladı itler ısırdı
yasktıkla boğup kendimi yorgana sardım
donumu pantolonun içine giyip atladım pencereden
düştüm
ölmüşüm
deliler geldiler hü delillerle
veliler geldiler hü bu vesileyle
sarıp sarmalayıp defnettiler
aman deyip doğruldum
tahtalara vurdum
dizlerim kanadı hep
hü

ahval

yedi gün ağladım
kırk gün tuttum yasını
sonra seni bırakıp
kendime gittim
yeni bir kaç beyaz tel saçlarımda
zor durumda kredi kartları
karaciğer bazen isyan eder
kalbim desen her zamankinden beter
gittiğim kendimden
kendim bile kaçıp gider